تاریخ و علم

در رابطه با موضوعات مختلف تاریخی و علمی جهان از دیرباز تاکنون.

تاریخ و علم

در رابطه با موضوعات مختلف تاریخی و علمی جهان از دیرباز تاکنون.

تاریخ و علم

در این وبلاگ سعی بر آن است که به موضوعات مختلف علمی و تاریخی با تکیه بر منابع و شواهد موثق و معتبر پرداخته شود. بنابراین هدف، آشنایی خوانندگان عزیز با مباحث علمی و تاریخی و نیز امکان تبادل نظرات و اطلاعات علمی طرفین است.

آخرین نظرات

۱ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «مارهای هیولا» ثبت شده است

۰۴
بهمن

محسن محرابی


تایتانوبوآها یا «مارهای هیولا» (Monster Snakes)، بزرگترین مارهایی هستند که تاکنون کشف شدند. با بررسی و مقایسۀ اندازه و شکل مهره های فسیل شده ای که از تنها گونۀ آن موسوم به T. cerrejonensis بدست آمده است، مشخص شد که این مارها از 13 تا حتی 15 متر طول و وزنی به میزان 1135 کیلوگرم برخوردار بودند. این میزان وزن، ده برابر اندازه های بزرگترین و قدرتمندترین مار امروزی یعنی آناکوندا میباشد. همچنین آنها پهنایی به اندازۀ یک متر و در حدّ و اندازۀ قطر یک تایر کامیون داشته اند. بنابراین، این مارها عظیمترین و بزرگترین مارهایی بودند که تا به حال وجود داشته و بر این کرۀ خاکی زیسته اند.



قسمتهایی از فسیل این مارهای قاتل و وحشتناک (شامل مهره های ستون فقرات) در فوریۀ سال 2009 در محدوده ای که امروزه مناطق شمال شرقی کلمبیا را در برمیگیرد و در معدن زغال سنگی به نام لا گواجیرا (La Guajira) و توسط یک تیم از دانشمندان بین المللی به سرپرستی جاناتان بلوخ (Jonathan Bloch)، دیرین شناس مهره داران[1] از دانشگاه فلوریدا، و کارلوس جارامیلو (Carlos Jaramillo)، دیرینه گیاه شناس (paleobotanist) از مؤسسۀ تحقیقات آب و هوای اسمیتسونین واقع در پاناما[2] کشف شد. به نظر میرسد این منطقه در آن زمان استوایی بوده و این جانوران نیز در حوالی جنگلهای استوایی آمریکای جنوبی میزیسته اند. از آنجا که مارها موجوداتی خونسرد هستند و با توجه به اینکه این خزندگان برای تأمین گرمای بدنشان نیاز به نور خورشید دارند، و از سویی هم، برخی دیگر از محققان بر این باورند که چون تأمین گرما از تابش خورشید برای چنین مار بزرگی غیرممکن بوده، لذا وجود یک محیط آبی گرم و مناسب برای تثبیت دما و تأمین گرمای بدن این حیوان ضروری مینموده است. بنابراین، این موارد بیان از آن دارند که دما در مناطق استوایی یا زیستگاه این موجود منقرض شدۀ ماقبل تاریخ در دورۀ پالئوسن[3] گرمتر از آنچه بوده که امروز تصوّر میشود. با اینحال، میان محققان و دانشمندان در رابطه با وضعیّت آب و هوا در آن زمان و برآورد آن، اختلاف نظرهایی وجود دارد.

به طور تخمینی هم، این هیولاها حدود 60 میلیون سال قبل (و در فاصلۀ کوتاهی پس از انقراض بزرگ کرتاسه (Cretaceous extinction)) زندگی میکرده اند. آنها در آبهای تاریک به شکار میپرداختند؛ جاییکه به سادگی طعمه های از همه جا بی خبرشان را به دام می انداختند. البته با توجه به کشف بقایای کروکودیلهای ماقبل تاریخ در کنار سنگواره های تیتانوبوآ، میتوان دریافت که عمده غذای این حیوان عظیم الجثّه را کروکودیلهای غول پیکر و لاکپشتهای بزرگ دورانهای ماقبل تاریخ تشکیل میداده است و غیر از آنها، میتوانست هر موجودی به اندازۀ یک گاو را به راحتی ببلعد.

تایتانوبوآها لقب «سلطان مارها» را در دورۀ خود داشتند و از اجداد بوآهای فشار دهندۀ امروزی (Boa Constrictor) (بوآ و پیتون و ...) بوده اند. آنها نیز همانند سایر حیوانات عظیم الجثّۀ روزگار خود منقرض شده اند. اصطلاح تایتانوبوآ به معنی «بوای تایتانیک» (Titanic boa) است.


قیاس با انسان.

 

پینوشت:

1- Vertebrate paleontologist.

2- The Smithsonian Tropical Research Institute in Panama.

3- پالئوسن (Paleocene, Palaeocene) از دورهای زمین‌شناسی است که از حدود 65/5 میلیون سال پیش آغاز شد و تا حدود 55/8 میلیون سال قبل ادامه یافت. پالئوسن اولین دور از دورۀ پالئوژن (Paleogene, Palaeogene) از دوران سنوزوئیک (Cenozoic) محسوب میشود (منبع: ویکی پدیا).

 

منابع:

مستند: عظیمترین مار دنیا (The World's Largest Snake: titanoboa)، پایگاه اینترنتی اسمیت سونیان (Smithsonain) ایالات متحده (www.smithsonianchannel.com).

Head, J.J.; at el al. (2009). "Giant boid snake from the paleocene neotropics reveals hotter past equatorial temperatures". Nature. 457 (7230): pp. 715–718.

www.smithsonianmag.com/science-nature/how-titanoboa-the-40-foot-long-snake-was-found-115791429/

www.smithsonianmag.com/smithsonian-institution/titanoboa-the-48-foot-monster-snake-slithers-into-the-natural-history-museum-167503960/

en.wikipedia.org/wiki/Titanoboa#cite_note-sciencedaily-3

raazebaghaa.ir/thread5924.html

prehistoric-fauna.com/Titanoboa-cerrejonensis 


  • محسن محرابی