تاریخ و علم

در رابطه با موضوعات مختلف تاریخی و علمی جهان از دیرباز تاکنون.

تاریخ و علم

در رابطه با موضوعات مختلف تاریخی و علمی جهان از دیرباز تاکنون.

تاریخ و علم

در این وبلاگ سعی بر آن است که به موضوعات مختلف علمی و تاریخی با تکیه بر منابع و شواهد موثق و معتبر پرداخته شود. بنابراین هدف، آشنایی خوانندگان عزیز با مباحث علمی و تاریخی و نیز امکان تبادل نظرات و اطلاعات علمی طرفین است.

آخرین نظرات

۱ مطلب در شهریور ۱۳۹۶ ثبت شده است

۳۰
شهریور

 

ترجمه و نگارش: محسن محرابی

 

«دودو» (Dodo) نام پرندۀ فاقد تواناییِ پرواز و منقرض شده ای بود که زمانی در جنگلهای انبوه جزیرۀ «موریس» (Mauritius)[1]، در شرق «ماداگاسکار» واقع در اقیانوس هند زندگی میکرد. این حیوان به نامهای علمی دیگرِ «رافوس کیوکالاتوس» (Raphus cucullatus)[2] و «دیدوس اینِپتوس» (Didus ineptus)[3] هم شناخته میشود، که اسم اخیر قدیمیتر است. در طول قرن نوزدهم، چندین گونه به عنوان «دودو» طبقه بندی و در نظر گرفته شده است، که Didus solitarius و Raphus solitarius از آن جمله اند و محققان تا مدتها به عنوان نام دو جنس «دیدوس» (Didus) و «رافوس» (Raphus) برای دودو استفاده میکردند[4].

 

تصویر بازسازی شدۀ یک دودو. اقتباس از اینترنت.

 

طبق بررسیهای انجام شده روی بقایای دودوها، این حیوانات بزرگتر از یک بوقلمون بودند و حدود یک متر قد داشتند و وزنشان هم احتمالاً بین 10 تا شاید 23 کیلوگرم متغیّر بود[5]. سرشان بدون پر، و نوک منقار بزرگشان هم کمی خمیده و قلاب مانند بود. گردنشان طویل (حدود 23 سانتیمتر) و بالهایشان نیز کوچک بودند، به همین خاطر فاقد قدرت پرواز بودند. رنگ اغلب پرهای بدن دودوها آبی مایل به خاکستری با رگه هایی از سیاه، و پاهایشان هم فربه و به رنگ زرد بود[6]. ظاهر حقیقی اشان بر اساس آنچه که در نقاشیها و گزارشهای نوشته شده از قرن هفدهم و مقایسۀ آنها با بقایای موجود در موزها به دست آمده است[7]. این جانوران از دانه ها و میوه های جنگلی تغذیه و بر روی زمین هم آشیانه سازی میکردند[8]. به نظر میرسد منقار قوی و قلاب شکل حیوان برای تغذیه از دانه ها و میوه های گیاهان تکامل و سازگاری یافته بود[9].

 

  • محسن محرابی